Twitter logo   Facebook logo

Wedstrijdverslagen JO15-1


6 Mei 2017 - VV Oosterlittens JO15-1 tegen SJO Dronrijp-Foarut Combinatie JO15-2

Op zaterdag 06-05-2017 stond voor de jongens van de JO15-1 de streekderby tegen DFC JO15-2 op het programma. De uitwedstrijd was met 7-1 gewonnen. De tegenstander zou dus wel gebrand zijn op eerherstel.
Vanwege vakantieperikelen moest Bauke deze dag verstek laten gaan. Helaas had Wiebe Siemen in de afgelopen weken een achillespeesblessure opgelopen waardoor ook hij niet aan de wedstrijd deel kon nemen. Het is nog maar de vraag of hij in de resterende wedstrijden inzetbaar is. Dit betekende dat er maar 11 spelers beschikbaar waren. Gelukkig mochten we gebruik maken van de kwaliteiten van Gosse de Haan. Daarnaast was Hessel Postma als reserve reserve achter de hand. In geval van calamiteiten was hij inzetbaar om zodoende wel met 11 spelers in het veld te kunnen blijven staan.
Vanaf de aftrap zochten beide teams de aanval en was het een gelijk opgaande strijd. De eerste grote kans van de wedstrijd was voor VVO en kwam op naam van Rob. Helaas belande de bal via de paal uiteindelijk in de handen van de keeper.
Zoals gezegd, het spelverloop liet een gelijkmatig beeld zien. Over een weer waren er kleine kansjes maar deze waren niet dusdanig dat er door de keepers hard gewerkt moest worden. Over hard werken gesproken, er waren helaas meerdere veldspelers aan VVO zijde die dit niet deden. Ondanks dat dit af en toe toch wel nodig was. Een bal verliezen kan gebeuren maar dan ga je toch op z’n minst proberen om de bal terug te veroveren. Helaas werd dit met regelmaat nagelaten en werd er toe gekeken hoe dit door medespelers hersteld moest worden.
Gaandeweg de wedstrijd kregen onze jongens toch de wat grotere kansen. Een dieptepass van Jelmer werd helaas door Jelke maar net over geschoten. Ook Silvan liet een mooie actie zien door de bal links langs de tegenstander te spelen om vervolgens zelf hem aan de rechterkant te passeren. Het daaropvolgende schot ging helaas naast.
Toch kwam ook DFC beter in hun spel en wisten gevaarlijk dicht in de buurt van onze keeper Lars te komen. Even was daar zelfs een penibele situatie bij de paal waarbij Lars geen redding meer kon  bieden. Jelte en Hessel K wisten gelukkig de bal nog voor de doellijn tegen te houden waarna Hessel deze in blinde paniek in de voeten van een speler van DFC schoot. Gelukkig wist Lars het daaropvolgende schot wel te keren en kon de rust weer terug gebracht worden.
Omdat ook de allergrootste kansen van de eerste helft, Silvan die alleen op de keeper af kon gaan en Hessel K die de bal recht in de handen van de keeper schoot, ook niet werden verzilverd, werd met de zogenaamde brilstand, 0-0, de rust aangevangen.
Na rust was het VVO die DFC vanaf de aftrap onder druk wist te zetten. In de 1e minuut zag Gosse, maar ook iedereen die aanwezig was, een schot van hem maar net naast gaan. Even later was het weer Gosse, die na een mooie opbouwende aanval van VVO, weer in de gelegenheid kwam op op goal te schieten. Helaas vond hij deze keer de keeper op zijn pad.
Blijkbaar raakte een enkele speler van DFC geïrriteerd door het feit dat VVO het beter van het spel had en de betere kansen wist te creëren. Toen wederom een aanval van DFC door de verdedigers van VVO teniet gedaan werd, en Dylan van VVO zijde een aanval weer wou opzetten, vond de betreffende DFC speler het nodig om een kamikazeactie in te zetten en Dylan letterlijk onderuit te schoffelen. Dat DFC het hoofd wel eens kan verliezen als het tegenzit, hadden in de uitwedstrijd al meegemaakt. Daar werd een speler van hen met een tijdstraf uit het spel gestuurd. Dat was hier wellicht ook op z’n plaats geweest maar de prima leidende Bauke Sieswerda besloot hier nog een laatste waarschuwing te geven en de betreffende speler te sparen.
Het zou vervolgens wellicht verstandig zijn dat je op zo’n moment als leider ingrijpt en de betreffende speler gaat wisselen om deze te laten afkoelen. Er mag per slot van rekening nog onbeperkt gewisseld worden. Toen ondergetekende hierop zinspeelde was het weerwoord van de leider van DFC dat ik de zaak niet moest opruien waarna hij vervolgens tegen zijn spelers riep “het gaat mooi zo, ga zo door”. Het gevolg, nog geen minuut later lag ook Rob op de grond nadat hij onderuit was gehaald door een tegenstander.
Gelukkig bleven de jongens van VV koel en bleven zij proberen voetballend het verschil te maken. Voor de 3e maal in de 2e helft kwam Gosse in scoringspositie maar het enige dat hij wist te scoren was een corner. Deze werd door hem zelf genomen. Rob wist vervolgens de baal tussen de palen te werken waardoor er een 1-0 voorsprong op het scorebord kwam te staan.
Helaas wist binnen afzienbare tijd DFC de score weer gelijk te trekken. Laat de doelpuntenmaker nou net lulletje rozenwater zijn die eerder Dylan op brute manier onderuit had gehaald. Hij vond het noodzakelijk om even langs ondergetekende te lopen en om te kunnen roepen “mondje dicht hè”. Nou jongen, petje af voor je prestatie.
VVO liet zich niet van de kaart brengen en bleef het vizier gericht houden op het vijandelijke doel. Met een inzet en werklust die vele malen groter was dan in de 1e helft, werd de tegenstander op eigen helft op slot gezet. Wat met name opviel was dat Gosse en Silvan elkaar hadden gevonden m.b.t. het opzetten van een één-tweetje. De eerste keren mislukte het jammerlijk maar bij de 3e keer was het raak. Nadat Gosse de aanval had opgezet en de bal weer terug kreeg van Silvan, en vervolgens lulletje rozenwater met gemak uitspeelde, wist hij met een harde knal de keeper te passeren en VVO weer op voorsprong te zetten.
Het uiteindelijke slotakkoord was voor Jelmer. Als centrale verdediger was hij mee opgekomen en kreeg op het middenveld alle ruimte om uit te halen voor een schot. Dat hij een hard schot in de benen heeft, dat wisten wij wel. Bij DFC weten ze dit nu ook. Van ruim 20 meter wist hij de bal snoeihard in de kruising te schieten en daarmee de eindstand op 3-1 te zetten.
Door deze overwinning bezetten de jongens de 3e plaats in de competitie. Omdat  V en V’68, de nummer 2 in de competitie met 3-1 van koploper Be Quick Dokkum heeft gewonnen, is het nog rete spannend in de competitie. Er zijn nog 3 kanshebbers voor de titel.
Be Quick Dokkum           : 8-17, doelsaldo +16
V en V’68                           : 8-16, doelsaldo +7
VV Oosterlittens             : 8-13, doelsaldo +9De achterstand op de koploper bedraagt slechts 4 punten. Waar hebben we dat meer gezien? En wat gebeurde er met de koploper in de voorlaatste wedstrijd? Ik hoop niet dat er in Dokkum even grote rellen ontstaan.
Voor het komend weekend staat voor VVO de uitwedstrijd tegen Be Quick Dokkum op het programma en op de slot dag de thuiswedstrijd tegen V en V’68. De opdracht is beide winnen en dan afwachten wat de koploper in hun laatste wedstrijd gaat doen.
Hoe het afloopt? U leest het in de nog komende verslagen.


Groeten,
Cees Greidanus
 

 


15 April 2017 - Positief nieuws over Vvo jo-15
 

In de wedstrijd die onze jongens afgelopen zaterdag speelden tegen het team uit Birdaard hebben we eindelijk weer eens iets van het oude vertrouwde spel zoals we dat vorig seizoen gewoon waren gezien.
Het is blijkbaar tot de koppies doorgedrongen dat solistisch optreden meestal niet het gewenste resultaat en winst oplevert maar dat samenwerken en teamgeest dat wel doen.
Om klokslag 11.30 gingen we op verzoek van Lars met de wind in de rug van start, die woei best wel stevig en we hoopten met deze ruggensteun in de eerste helft te kunnen scoren en hopelijk een ruime en veilige marge te kunnen ontwikkelen.
Met de ongebruikelijke wissels Jelmer en Sylvan, die uit motivatieoverwegingen op de bank werden gezet, werd er door de 11 in het veld  staande jongens goed tegendruk geboden tegen de aanvalspogingen van de Birdaarders, met name de achterhoede moest zo nu en dan alle zeilen bijzetten om de aanvallen bijtijds te stoppen en van gevaar te ontdoen.
De krachtsverschillen tussen beide teams waren niet zo heel erg groot en de verhoudingen waren halverwege de eerste helft wel zo’n beetje in evenwicht.
Toen het tijd was geweest om de eerste wisselsessie te houden werd Vvo in totaliteit wat sterker, hetgeen al vlot resulteerde in een mooie rush van Jelmer van achteruit die op de rechterflank Geert wist te bereiken die op zijn beurt met een mooie pass op maat Wiebe-Siemen in staat stelde de bal met het hoofd achter de keeper te knikken en we de verdiende 1-0 voorsprong konden noteren.
Dit openen van de score deed onze jongens zichtbaar goed, goed voetballend en de tegenstander kort dekkend kwamen we steeds beter vooruit en daardoor vaker gevaarlijk op de vijandelijke helft.
Voor de rust was het nogmaals Geert die met een prima dieptepass weer Wiebe-Siemen in stelling kon brengen voor de tweede treffer, met 2-0 op het scorebord eerst meer een bakje thee opgezocht.
In de kleedkamer konden we de mannen gelukkig positief over de tot dan geleverde prestatie benaderen, het overspelen ging prima, het kort op de tegenstander zitten als er een spelhervatting was ook, dus alle reden om hen er van te overtuigen dat er bij deze speelstijl winkansen zouden zijn. Er vanaf aftrap van de tweede helft voluit ingaan was dan ook de meegegeven boodschap.
De scheidrechter had goed en wel gefloten voor de start van het tweede bedrijf of onze mannen voegden de daad bij het woord en met een ferme knal was het Rob die, nog voordat al onze supporters weer uit de kantine en weer aan de lijn waren gearriveerd, de 3e zo gewenste goal maakte. 3-0 op te teller.
Hier hadden we in de rust nog op aangestuurd, zo snel mogelijk de marge vergroten en de tegenstander niet in hun spel laten komen, dat deze de mentale dreun duidelijk wel voelden bleek wel uit het feit dat we goed overspelend een aanval opzetten die uiteindelijk door Geert kon worden afgerond zodat er ook de 4 tegen 0 on worden opgeschreven.
We speelden in deze fase van de strijd erg goed op de buitenspelval, dat onze achterste linie daardoor ver vooruitgeschoven was namen we maar even voor lief maar het toont ook weer dat er best veel ruimte achter de verdediging komt en wanneer er dan door een snelle spits een uitbraak word gemaakt moet je soms een tegentreffer incasseren, zo ook nu, pen en papier moesten in de 9e minuut worden gepakt om de 4-1 op papier bij te schrijven.
Daarmee was de wedstrijd echter nog niet gespeeld, onze jongens hielde de bal voor de verandering eens lang in de ploeg en het was deze keer Sylvan die Wiebe-Siemen in staat stelde zijn hattrick te kunnen voltooien, zijn derde en voor het team de 5-1 was een mooi resultaat zo leek het ons.
In de slotfase van de wedstrijd sloeg denk ik de vermoeidheid en misschien wat nonchalance toe, een aanval van Birdaard werd op het middenveld niet tijdig onderbroken of gestoord en de aanvaller had alle tijd om een hoek van de goal te kiezen, aan te leggen en Lars te passeren met een fraai afstandsschot.
De punten waren en bleven gelukkig in Oosterlittens maar deze laatste treffer had voorkomen kunnen worden.
De scheidsrechter heeft de uitslag 6-2 in de boeken geschreven, ik kwam met mijn aantekeningen in de hand niet verder dan 5-2, hoe dan ook een mooi resultaat van een goede wedstrijd, over drie weken zien we jullie graag allemaal weer aan de lijn wanneer we op 06 mei tegen Dronrijp-Foarut mogen aantreden op ons eigen veld om zo als nu op de lijsten vermeld staat 10.30 uur.
 
Voor nu tot zover, een andere keer volgt er weer meer hopelijk een net zo positief schrijven als deze keer…
 
Groet piet.
 
 
 



Verslag V en V’68 JO15-1 tegen VVO JO 15-1 van zaterdag 08-04-2017

Zo af en toe maak je het mee. Een scheidsrechter die het niet voor het jeugdvoetbal doet maar voor zijn eigen ego. Zo ook afgelopen zaterdag in Garyp bij de wedstrijd tussen V en V’68 JO15-1 en VVO JO15-1.
Om 12.00 uur werd er door Silvan, namens VVO, afgetrapt op sportpark Garyp. Helaas begon VVO niet scherp aan de wedstrijd en nam het een afwachtende houding aan. Te afwachtend. Ondanks dat we van tevoren al hadden gehoord dat Garyp over een snelle linkerspits beschikte, werd hier niets mee gedaan. Het duurde dan ook niet lang voordat deze spits werd herkend. Omdat V en V’68 ook met rugnummers speelde, werd hij nog herkenbaarder. Er was namelijk maar 1 speler die met rugnummer 8 speelde. Normaliter zou je dan denken “deze speler moeten we niet te veel ruimte geven en aan voetballen toe laten komen”. Helaas kwam deze gedachte bij geen van de spelers van VVO op, waardoor deze jongen in het veld kon doen en laten wat hij wou.
Ondertussen werd ook vrij snel duidelijk dat de scheidsrechter te veel toe liet en weinig de fluit hanteerde. Een actie waarbij een aanvaller doorging op onze keeper Lars werd weggewuifd met de mededeling “ik heb het niet gezien”. Ook andere overtredingen, welke overigens door beide teams werden gemaakt, werden niet bestraft.
Ook werd duidelijk dat de nr 8 van de tegenstander inderdaad ontzettend snel was. In de sprint was hij moeilijk bij te houden waardoor van hem ook veel dreiging uit ging. Aan VVO zijde werd dit helaas nog steeds onderkend. Hier speelden een aantal jongens nog steeds in dezelfde ongemotiveerde houding waarmee ze ook al aan de warming-up waren begonnen. Duels werden nauwelijks aangegaan en waar dit wel het geval was, werden ze door de tegenstander afgetroefd. Het meeste balbezit was dan ook voor V en V’68.
In de 12e minuut was daar dan een enorme “wake-up call”. Nr 8 wist met een sprint de gehele verdediging van VVO op achterstand te zetten en de 1-0 te scoren. Hopelijk zou dit de jongens wakker schudden en zou ook VVO eindelijk gaan voetballen.
De tactiek van de tegenstander was ook overduidelijk. Het gehele team van V en V’68 hing aan nr 8. Nagenoeg alle aanvallen gingen via hem. Met regelmaat werd de lange bal gespeeld waar de nr 8 in volle sprint achteraan rende. Wat hierbij ook opviel was dat hij in duels niet zonder zijn handen kon en dat hij met regelmaat probeerde dwars door de tegenstander heen te lopen. Helaas was dit voor de scheidsrechter geen aanleiding om voor te fluiten. Hij stond erbij en keer er naar.  
Waren er voor VVO dan helemaal geen kansen? Dat wel maar ze waren schaars. De beste kans was voor Rob die een schot van hem maar net voor langs zag gaan.
Doordat de scheidsrechter niet adequaat optrad bij overtredingen, verharde het spel aan beide zijden. Toen ondergetekende de leiding hierop aansprak, deed hij alsof zijn neus bloede. Nadat  vervolgens onze keeper Lars, notabene in zijn eigen doelgebied, met een bijna gestrekt been werd aangevallen en er niet voor gefloten werd, was voor ondergetekende de maat vol. Door met stemverheffing te spreken, en dan druk ik mij nog netjes uit, kon eindelijk de scheids bereikt worden. Het advies om er korter op te zitten en overtredingen aan beide zijden te bestraffen, werd door hem letterlijk genomen en beantwoord met: “ik heb niet zo’n goede conditie dus ik kan niet het hele veld overrennen en overal bij zijn”. Dit was dus het niveau van deze man. En dat moest proberen om 22 voetballende jongens in bedwang te houden. Waar waren we in beland?
Inmiddels naderde de rust. Maar niet voordat V en V’68 op een gegeven moment vanuit het niets nog een vrij trap kreeg. De scheidsrechter, die op grote afstand stond zag wel dat Jelke de bal met de hand beroerde maar zag niet dat Jelke buiten het veld stond. Het feit dat ook de grensrechter Jan aangaf dat het een ingooi moest zijn, hield hem niet tegen om toch een vrije trap te geven.
Met “slechts” een 1-0 achterstand werd de rust aangevangen. In de rust is door ondergetekende bij de tegenstander eerst een verzoek ingediend voor een andere scheidsrechter. Helaas konden ze niet aan dit verzoek voldoen. Er waren geen andere scheidsrechters dus hier moesten we het mee doen. Wel zou het met de scheidsrechter in overleg gaan omdat ook zij van mening waren dat hij meer voor overtredingen moest fluiten.
In de kleedbox werden de jongens toegesproken om het hoofd koel te houden en het niet te verliezen. Met deze kwibus als scheidsrechter wist je het maar nooit. Voor hetzelfde geld, stuurt hij iemand het veld uit.
Ook werd de jongens op het hart gedrukt dat zij over meer voetbalkwaliteiten beschikten dan de tegenstanders. Deze waren volledig afhankelijk van nr 8. Het was dus zaak om deze uit te schakelen.
Vol goede moed werd aan de 2e helft begonnen. Het lukte ook redelijk om de tegenstander onder druk te zetten. Hierbij werd het ook een paar keer gevaarlijk voor het doel van de tegenstander maar helaas viel de gelijkmaker niet.
Helaas viel aan de andere kant wel een doelpunt. Na wederom een lange bal te hebben gespeeld en daarmee nr 8 in stelling te brengen, kwamen ze dreigend voor de goal van Lars. Hierbij moet gezegd worden dat in de 2 helft Jelte bovenop op nr 8 zat. Helaas ontbrak het wel eens aan rugdekking waardoor hij toch gevaarlijk voor het doel van Lars kon komen. En als vervolgens een bal niet goed weggewerkt wordt, dan kan de tegenstander deze snoeihard in de goal schieten en dus de 2-0 maken.
Gedurende de gehele 2e helft wist VVO goed tegenstand te bieden en kon gezegd worden dat er sprake was van een redelijk normale wedstrijd. Behalve het gedrag van de scheidsrechter. Deze had blijkbaar het gevoel dat hij te weinig aandacht kreeg en daarom ook maar voor een paar lullige zaken begon te fluiten. Zo was hij van mening dat Jelmer teveel smokkelde bij een ingooi. Jelmer moest dan ook wel 1 meter terug voordat hij de bal weer in het spel mocht brengen. Waarschijnlijk had hij dit een keer op TV gezien.
Ook meende hij aan het begin van de 2e helft lollig te zijn door te laten zien dat hij de rode kaart bij zich had en dus wel iemand uit het veld kon sturen.
Zoals eerder al gezegd had nr 8 ook regelmatig zijn handen nodig om een tegenstander te passeren. Dat hij dit bij Dylan niet te vaak moet doen, dat vergeet hij niet weer. Nadat nr 8 in een duel Dylan om ver had gegooid waarbij ze beiden op de grond vielen, liet Dylan zich even gaan waarbij hij nr 8 blesseerde. Ik moet eerlijk bekennen dat de scheids hiervoor de rode kaart had kunnen trekken.
Bij dit voorval werd ook helemaal duidelijk dat het team volledig afhankelijk was van nr 8. Van wisselen was namelijk geen sprake, nee er was tijd voor een blessurebehandeling welke meer dan 5 minuten heeft geduurd.
Na het hervatten van de wedstrijd werd er niet meer gescoord. Wel kwam Pascal, die als linksvoor speelde, nog een keer gevaarlijk door. Helaas werd er onterecht voor buitenspel gevlagd en ging dit niet door.
En omdat de scheidsrechter geen assistent mee had genomen die een bord omhoog kon houden waarop de extra tijd stond, zoals ze op TV ook altijd doen, werd er na exact 35 minuten afgefloten voor de wedstrijd.
Een wedstrijd om snel te vergeten. Ondanks dat de scheidsrechter een kwibus was, hebben de jongens terecht verloren. Dit is grotendeels doordat een aantal jongens niet met de juiste inzet en motivatie aan een wedstrijd beginnen. Hopelijk staan de koppies van deze jongens volgende week wel weer goed zodat er dan weer voor de punten gestreden kan worden.
Groeten,
Cees

SJO Dronrijp Foarut Combinatie JO15 – 2 tegen VV Oosterlittens JO 15-1

Zo kan het dus ook!

Met de wedstrijd van vorige week nog vers in het geheugen, waarin onnodig punten werden  verspeeld, stond vandaag de uitwedstrijd tegen SJO Dronrijp Foarut Combinatie JO15-2 (DFC) op het programma. Een tegenstander die nog bekend was van de najaarscompetitie. Met hen werd namelijk gestreden om de titel van “Herbstmeister 2016”. Doordat onze jongens het onderlinge duel, door een doelpunt van Silvan in de allerlaatste minuut, met 2-1 wisten te winnen, kon deze titel in Littens gevierd worden.

Voorafgaand waren we erover geïnformeerd dat het er bij DFC wel eens hard aan toe kan gaan en dat er momenten kunnen ontstaan waarbij de spelers meer ogen voor de tegenstander hebben dan voor de bal. Bij aankomst op sportpark Schatzenburg zagen we gelukkig een groot welkomstbord staan waarop werd aangegeven dat dit sportpark Fairplay hoog in het vaandel heeft staan. Geen reden voor ongerustheid dus.

Om 11.00 uur was de aftrap op sportpark Schatzenburg. Vaste waarden Bauke en Silvan begonnen op de bank. VVO zat er vanaf het begin meteen bovenop. Al vrij snel resulteerde dit, op aangeven van Dylan, tot een kans voor Rob. Helaas vond hij de keeper van DFC op zijn pad.

VVO bleef druk houden, waar met name de verdediging van DFC geen raad mee wist. Paniekerig werd geprobeerd de bal weg te spelen, hetgeen niet altijd lukte. In de eerst 5 minuten konden dan ook 3 corners voor VVO genoteerd worden. Helaas resulteerde dit niet in een vroege treffer.

In de 7e minuut was het plotseling wel raak. Een mooi pass van Jelmer van de rechterkant krulde over de verdedigers van DFC heen en viel voor de voeten van onze linksvoor Wiebe Siemen. Hij kon vrij uithalen en schoot de bal strak in de kruising, waarmee er een 0 - 1 voorsprong was voor onze jongens.
Ondanks de tegentreffer wist DFC zich te herpakken en kwamen zij met regelmaat tot het opbouwen van aanvallen. Gelukkig wisten onze jongens deze steeds af te slaan en kwamen zij niet tot scoren. Ook van de kant van VVO waren er de nodige kansen maar met name deze werden door een uitstekende keeper van DFC gepareerd.

Zoals gebruikelijk werd er halverwege de 1e helft aan onze kant gewisseld. Bauke en Silvan kwamen in het veld om Hessel en Rob af te lossen. Waarschijnlijk dat ze bij DFC in de gaten hadden dat dit vaak een moment is waarbij de concentratie iets verslapt omdat de nieuwe spelers vaak nog even moeten wennen en moeten kijken wie hun directe tegenstander is. Op het middenveld ontstond ruimte waardoor een DFC speler van ruim 20 meter een bal op onze keeper Lars af kon vuren. Er was in geen velden of wegen een speler van VVO te zien die ook maar een poging deed om het schot te blokken of de weg naar Lars te versperren. Lars was dan ook kansloos en zag de bal buiten bereik over hem heen het doel in vliegen, 1 – 1.
 
De tegentreffer had gelukkig geen invloed op het spel en de mentaliteit van onze jongens. Vooraf aan de wedstrijd was hen duidelijk gemaakt dat er meer overgespeeld moest worden. Niet altijd blind de lange bal spelen welke 9 van de 10 keer bij de tegenstander beland maar meer opbouwend proberen te voetballen. Kijken en zoeken naar de vrije man en overspelen, ook als de vrije man achter je staat of wanneer dit de keeper betreft. Voor de winterstop hadden we ook al de nadruk op gelegd en er  grote stappen mee gemaakt. Helaas hadden we dit in de wedstrijden na de winterstop nog niet veel mogen zien. Vandaag gelukkig wel. Hiermee kwam er meer rust in het spel en hadden de jongens de wedstrijd onder controle.  Bij dezen een compliment aan de jongens. Houd dit vast en blijf jullie op dit vlak ontwikkelen.

Het opbouwende en controlerende spel resulteerde er in dat het gemor bij de tegenstander, wat zich in de beginfase heel even liet zien, de kop weer op stak. Het moment dat Wiebe Siemen in de 29e minuut in het strafschopgebied door de tegenstander omver werd geduwd en de scheidsrechter resoluut naar de penaltystip wees, deed het vuur bij DFC oplaaien. De terechte penalty werd door Bauke koelbloedig ingeschoten. Bij PSV zouden ze willen dat de een dergelijke penaltynemer in het team hadden. De tussenstand kwam daarmee op 1 – 2.

Een groot aantal spelers van DFC was woest. Hun leider zag het vanaf de zijlijn met lede ogen aan. De scheidsrechter moest het verbaal en de spelers van VVO lichamelijk ontgelden. Het voorbeeld van de aanvoerder van DFC met natrappen op Jelke, wat door de scheidsrechter helaas niet werd waargenomen, werd door een middenvelder van DFC meteen overgenomen. Zonder oog te hebben voor de bal werd Dylan letterlijk onderuit geschoffeld. Net als bij de penalty werd er hier door de scheidsrechter kordaat en correct opgetreden. De speler van DFC werd met een tijdstraf van 10 minuten het veld uitgestuurd.
Met uitzondering van morrende spelers van DFC waren er in de laatste 5 minuten van de 1e helft geen noemenswaardig heden meer te vermelden. Met een 1 – 2 ruststand werd de kleedkamer, en de thee, opgezocht.

In de rust werden de zwakke punten en de gemaakte fouten besproken samen met trainer Bouwe, die ook bij de wedstrijd aanwezig was, besproken. Door hier alerter op te zijn en er vooral voor te zorgen niet mee te gaan in de houding en mentaliteit van de tegenstander, kon deze wedstrijd winnend afgesloten worden.
De 2e helft stond op punt van beginnen toen de scheidsrechter richting de leiding van de tegenpartij aangaf dat hij met een speler te veel in het veld stond. Ondergetekende had hier niet meer bij stil gestaan maar Jelke had bij de scheidsrechter aangekaart dat er van de 10 minuten tijdstraf van de tegenstander nog circa 5 open moesten staan. Dit was dus inderdaad het geval. Met 11 tegen 10 werd dus aan de 2e helft begonnen. De reactie van enkele spelers van DFC hierop, laat zich raden.

Het doel van VVO was duidelijk. De tegenstander onder druk zetten en proberen zo snel mogelijk het verschil te maken. De eerst kans was voor Silvan. Op aangeven dan Jelmer, zag hij de bal maar net over gaan. In de 2e minuut was het wel raak. Na voorbereidend werk van Silvan, die de bal overspeelde naar Bauke, die op zijn beurt oog had voor de vrijstaande medespeler Jelke, was het voor Jelke, als echte goaltjesdief, een eitje op de paal tegen de netten te werken, 1 – 3.
Bauke en Silvan, mijn complimenten dat jullie het zo snel hebben opgepakt. Waar een keer wisselspeler zijn al niet goed voor is. In de 7e minuut was het weer raak. Na een dribbel van Bauke wist hij Wiebe Siemen in te passen welke op zijn beurt de 1 -4 wist te maken.

Het hek was van de dam en het vuur bij enkele spelers van DFC was weer opgelaaid. Met grote regelmaat werd richting scheidrechter geroepen voor een overtreding aan VVO zijde. Ieder schot tegen het lichaam van een speler van VVO werd als handsbal gezien en ieder duikeling van een DFC speler was het gevolg van duwen van VVO zijde. Gelukkig liet de uitstekend leidende scheidsrechter zich niet beïnvloeden. Sterker nog, wat maar weinige scheidsrechters in het elite korps van de KNVB aandurven, deed hij wel. In de 13e minuut werd Silvan door een tegenstander in het strafschopgebied onderuit gehaald en voor de 2e keer in de wedstrijd wees hij resoluut naar de penaltystip. Net als in de 1e helft was het wederom Bauke die de penalty nam en niet verzaakte, 1-5.

Voor Lars moet de 2e helft weinig fysieke moeite hebben gekost. Ik noem met name “fysieke” moeite want zoals een waardig aanvoerder betaamd moet hij natuurlijk zijn medespelers wel coachen en aanwijzingen geven. En aangezien de 2e helft zich grotendeels op de helft van de tegenstander afspeelde, kwam het nog al op het volumen van Lars aan. Mocht hij het weekend een schorre stem hebben gehad, dan kan het wel eens met deze wedstrijd te maken hebben.

In de 22e minuut was het wederom raak aan de zijde van VVO. Wiebe Siemen wist, na een dribbel waarbij hij 3 spelers van DFC wist te passeren, voor de 3e maal te scoren en dus de 1- 6 op het scorebord te zetten. Een paar minuten later was het Bauke, die net als DFC in de 1e helft, vanaf 20 meter de een vrije schietkans kreeg en ook zijn 3e treffer van de wedstrijd wist te maken,  1 – 7.

De wedstrijd was gespeeld. Aan de jongens van VVO was dit ook te zien. In de laatste 10 minuten  verzwakte het spel aan de zijde van VVO. Dat een enkeling hierbij ook weer terug viel in “ oude” fouten nemen we nu maar voor lief maar. Wel bleven de jongens tot aan het laatste fluitsignaal de tegenstander onder druk houden. Silvan kreeg nog een grote kans op toch zijn doelpunt mee te pakken maar helaas stuitte de bal te ver van zijn voeten waardoor de keeper er eerder bij was. Bij de stand van 1 – 7 klonk uiteindelijk dan ook het laatste fluitsignaal.

Waar op voorhand een zware wedstrijd werd verwacht, kan achteraf gesteld worden dat het een redelijk simpele overwinning is geworden. Door goed voetbal hebben de jongens de tegenstander uit de wedstrijd weten te halen waardoor met name de 2 helft het verschil gemaakt kon worden.
Tot slot langs deze weg nog mijn complimenten aan de scheidsrechter die correct heeft gefloten en kordaat optrad op de momenten dat het nodig was.

Doordat Be Quick Dokkum van V en V 68 heeft gewonnen en Holwerd-Blija de streekderby tegen FC Birdaard wist te winnen is er nog volop spanning in de strijd om het kampioenschap. Be Quick Dokkum heeft de leiding met 7 uit 3, gevolgd door V en V’68 en Holwerd-Blija met 7 uit 4. Onze jongens bezetten momenteel de 4e plaats met 6 uit 3. FC Birdaard (1 uit 3) en DFC (0 uit 3) lijken af te haken.
Volgende week moeten onze jongens de uitwedstrijd tegen FC Birdaard spelen. De aftrap is om 10.30 uur in Birdaard. Met deze laatste wedstrijd in gedachten, zien we deze wedstrijd met het volste vertrouwen tegemoet. Was het maar weer zaterdag.
Groeten,
Cees



Verslag St Holwerd-Blija JO15-1 - VV Oosterlittens JO15-1 d.d. 25-02-2017
 
Na een winterstop waarin de winter niet echt voeten aan de grond heeft gekregen, begon op zaterdag 25-02-2017 het voetbalvoorjaar weer. Na “Herbstmeister” te zijn geworden in de najaarscompetitie, is er voor de voorjaarscompetitie een nieuwe indeling gekomen. De competitie bestaat in totaal uit 6 teams en er wordt tegen alle teams een uit- en thuiswedstrijd gespeeld.

De tegenstanders zijn Be Quick Dokkum JO15-3, ST Holwerd-Blija JO15-1, Birdaard FC JO15-1, V en V ’68 (Garyp) JO15-1 en SJO Dronrijp- Foarut Combinatie JO15-2. Met uitzondering van Dronrijp hebben de jongens dus vele reiskilometers voor de boeg. Maar ach, dan komen ze ook weer een ergens anders.
Afgelopen zaterdag was daar de eerst wedstrijd, een uitwedstrijd tegen St Holwerd-Blija welke in Blija werd gespeeld. Vanwege voorjaarsvakantieperikelen waren Hessel en Jente niet aanwezig. Omdat er dan maar 11 man overbleven werd Gosse de Haan bereid gevonden om mee te spelen.

Om 9.15 uur zijn we vertrokken vanaf de carpoolplaats bij Winsum om vervolgens omstreeks 9.50 uur, zonder dat er een speler wagenziek is geworden, in Blija aan te komen. Ook daar in het hoge noorden was het meer herfst dan winter. Om 10.30 uur werd er dan ook bij guur weer afgetrapt. De tegenstander had er voor gekozen om de 1e helft met de wind in de rug te gaan spelen. Het doel was waarschijnlijk om voor rust het verschil te kunnen maken en dan de 2e helft proberen om de voorsprong te verdedigen en te behouden.

Vanaf de aftrap was het voor beide teams aftasten. Aftasten wat voor tegenstander ze tegenover zich hadden staan maar ook zeker aftasten hoe met de weersomstandigheden om te gaan. Voor onze jongens betekende dit dat het geen zin had om de lange, hoge, bal spelen. Met de wind recht over het veld kwam de bal dan vrij snel terug. Maar ook voor de tegenstander, die dus de wind mee had, was het zoeken hoe de bal te spelen. Een hoge bal werd door de wind meegenomen waardoor deze door de aanvallers niet meer bij te halen was en meerder malen zo over de achterlijn waaide.

De bal laag bij de grond houden en goed overspelen was voor onze jongens het devies. Met dit spel wisten zij in de eerste helft een paar kansjes te creëren. Na ruim 10 minuten was het Pascal die, vanwege het ontbreken van een rechtsvoor bij de tegenstander meer op het middenveld acteerde dan als linksback, spits Silvan met een prachtige pass wist te bedienen. Silvan speelde de bal door naar onze rechtsvoor Rob die vervolgens een voorzet afleverde die door linksvoor Wiebe Siemen zonder moeite in het vijandelijke doel kon worden gewerkt. Een prachtige aanval uit het boekje die een 0-1 voorsprong opleverde.

Inmiddels had de tegenstander een beetje doorgekregen hoe er met wind mee gespeeld moest gaan worden. Hierbij maakten zij ook dankbaar gebruik van de 2 creatieve middenvelders die zij hadden en welk door geen enkele VVO’er gedekt werden. Doe daar nog wat slap een te gemakkelijk verdedigen bij en voor je het weet krijg je een tegendoelpunt te verwerken. Na ruim 25 minuten was de stand door de tegenstander dan ook weer gelijk getrokken.

In het vervolg van de 1e helft waren er over en weer nog enkele kansen maar geen van beide teams wist nog te scoren. Het fluitsignaal van de scheidsrechter, waarmee hij het eind van de 1e helft aankondigde, werd door zowel spelers, grensrechters, leiders en publiek als een warme douche ontvangen. Met een 1-1 stand werd dan ook snel de kleedkamer opgezocht.
 
Onder gelijkblijvende weersomstandigheden werd de 2e helft aangevangen. Voor onze jongens het voordeel om met de wind mee te spelen. Dat dit een voordeel was bleek achteraf wel uit het feit dat de gehele 2e helft zich op de helft van de tegenstander afspeelde. Slechts 2 maal wist de tegenstander onder de druk uit te voetballen en in de buurt van het doel van Lars te komen. Grote kansen wisten ze echter niet te creëren.

De tactiek voor onze jongens was om de tegenstander onder druk te zetten zodat die gedwongen werd om de hoge bal te gaan spelen. Helaas duurde het bijna 10 minuten voordat iedereen dit in de gaten had. Bij uittrappen kon de keeper van de tegenstander de bal niet meer laag over de grond kwijt met als gevolg, jawel de hoge bal. Door de tegenwind kwam deze echter maximaal tot halverwege de eigen helft. De ballen konden door de middenvelders van VVO gemakkelijk opgepakt worden. Met wind mee kon er ook vaker vanuit de 2e lijn geschoten worden. De verwachting was dan ook dat een doelpunt op den duur ook wel zou vallen.

Dit doelpunt viel halverwege de 2e helft ook. Maar nog voordat er een 1-2 voorsprong gevierd kon worden, werd het doelpunt om onduidelijke reden afgekeurd.
Ruim 5 minuten later dachten we dan toch de 1-2 voorsprong te hebben bereikt maar wederom werd het doelpunt afgekeurd. Dit maal op aanwijzen van de grensrechter vanwege buitenspel. Al met al was de 2e helft nu ruim 20 minuten onderweg en bleef er steeds minder tijd over. Uiteindelijk was gelukkig driemaal toch scheepsrecht. Na ongeveer 25 minuten spelen probeerde de keeper van de tegenstander bij een uittrap de bal laag over de grond in te spelen naar een middenvelder. Silvan was er echter als de kippen bij en was als eerste bij de bal. Vervolgens kon hij recht op de keeper af gaan, deze passeren en de bal tussen de palen te werken. Eindelijk was daar dan de terechte voorsprong van 1-2.
In de laatste 10 minuten van de wedstrijd bleef de druk van VVO aan houden maar tot scoren kwamen ze helaas niet. Het gure herfstachtige weer, waar je overigens niet blija van wordt, gaf ook geen aanleiding om nog eens flink aan te zetten. Het laatste fluitsignaal klonk dan ook voor een ieder als muziek in de oren. Met een terechte zwaarbevochten overwinning werd dan ook de kleedkamer opgezocht.
De volgende wedstrijd is op zaterdag 11-03-2017. Tegenstander is dan wederom St Holwerd-Blija. Deze keer komen zij echter naar Easterlittens toe. De aftrap is om 11.15 uur op sportpark Tred’iene. Iedereen is natuurlijk van harte welkom om deze wedstrijd bij te wonen. De toegang is gratis.

Groeten,
Cees

De kampioenswedstrijd VV Oosterlittens JO15-1 tegen Mulier JO15-1 op 10-12-2016

Op zaterdag 10-12-2016 was het dan zover. De jongens van VVO JO15-1 konden de titel “Herbstmeister 2016” op hun erelijst bijschrijven. Door de overwinning van de vorige week in Harlingen, waren de jongens qua punten op gelijke hoogte gekomen met Dronrijp JO15-2. Door een beter doelsaldo, +19 t.o.v. Dronrijp, was de titel binnen handbereik. Zeker gezien het feit dat Dronrijp al uitgespeeld was. De klus moest geklaard worden tegen Mulier JO15-1. De opdracht was om er voor te zorgen dat er in het ergste geval met minder dan 18 doelpunten werd verloren. Dit moest mogelijk zijn.

Om 10 uur was de aftrap op het hoofdveld van sportpark Tred’iene te Easterlittens. Publiek was in grote getale aanwezig om bij deze historische wedstrijd aanwezig te zijn. Groot was dan ook de schrik toen na 2 minuten spelen er een 0-1 achterstand op het scorebord kwam te staan. Door een fout in het hart van de verdediging van VVO, viel een mislukte kopbal in de voeten van de spits van Mulier. Zo’n grote kans liet deze spits zich niet ontgaan waardoor Lars zijn eerste balcontact bestond uit het weghalen van de bal uit zijn doel. Voor onze jongens was er dus nog wel een klus te klaren.

Zoals ook al in eerder wedstrijden deze competitie, werd ook nu weer duidelijk dat de jongens in mentaal opzicht enorm zijn gegroeid. Waar ze in het verleden na een teleurstellende situatie wel eens de kop lieten hangen, werden nu de mouwen opgestroopt en ten strijde getrokken. Vol vuur werd dan ook de aanval gezocht om te gelijkmaker te maken. Kansen kwamen er voor Hessel, Silvan, Geert en nogmaals Hessel. Helaas wisten ze de bal niet tussen de palen te krijgen. Wel werd duidelijk dat VVO de grip op de wedstrijd in handen had. In de 12e minuut was het spits Silvan die, op aangeven van Geert, de 1-1 wist te maken. Voor Silvan was dit al weer zijn 25e doelpunt van het seizoen. Over een superspits gesproken. Hopelijk kunnen we hem in de winterstop voor dit team houden en kan het publiek ook komend voorjaar van zijn doelpunten genieten.

De gelijkmaker was het signaal voor de jongens om nog een stap extra te zetten en te proberen op voorsprong te komen. In de 18e minuut was er een kans voor Bauke om vanuit een vrije trap op de rand van de zestien, te scoren. Helaas schoot hij maar net over.

De voorsprong in de wedstrijd werd in de 22e minuut door Rob gerealiseerd. Vanuit een voorzet van Wiebe Siemen wist hij de keeper te passeren en de 2-1 te maken.
In de 27e minuut was het wederom Rob die wist te scoren. Na zijn directe tegenstander te passeren kreeg hij de bal voor zijn linker (chocolade) been en haalde uit. De bal was voor de keeper van Mulier niet te keren waardoor de 3-1 op het scorebord kwam te staan.

Het laatste memorabele moment van de 1e helft vond plaats in de 32e minuut. Jelke had de bal en probeerde de enige vrouwelijke speler van de tegenstander te passeren. Deze had echter iets meer fysiek dan Jelke waardoor hij met een ferme schouderduw opzij werd gezet en het gras van dichtbij kon bekijken.
Na 35 minuten was daar het eindsignaal voor de 1e helft. Met een 3-1 voorsprong kan de  kleedkamer opgezocht gaan worden voor een welverdiend bakje thee. Een terugblik op de 1e helft leerde dat we, afgezien van de onoplettendheid in de 2e minuut, de wedstrijd in handen hadden en er geen vuiltje aan de lucht was met betrekking tot het winterkampioenschap. Doelstelling was dan ook om ook deze wedstrijd winnend af te sluiten zodat de jongens ongeslagen en zonder puntverlies het kampioen zouden worden. Vol goede moed werd dan ook aan de 2e helft begonnen.

In de 2e helft waren het de jongens van VVO die het spel bepaalden. Wel moet gezegd worden dat Mulier goed tegenstand bood en zo af en toe via een counter in de buurt van het goal van Lars konden komen. Tot scoren kwamen ze gelukkig niet.
Na een kleine 10 minuten spelen wist VVO daarentegen wel te scoren. Bauke nam een corner van links welke tot een ieders verbazing in één keer in het doel belandde. Zonder de bal te raken had Jelke hier een belangrijk aandeel in. Tijdens het nemen van de corner ging hij namelijk voor de keeper staan om deze het zicht te ontnemen. De keeper zag de bal daardoor te laat en kon niet voorkomen dat Bauke de 4-1 maakte.

VVO bepaalde het spel en Mulier kwam nagenoeg niet meer van eigen helft af. Geconcludeerd kon worden dat de wedstrijd gespeeld was en dat de titel binnen was. Op zo’n moment ontstaan er gelegenheden voor andere mogelijkheden. Op de topscorerslijst stond namelijk nog 1 veldspeler die nog niet gescoord had in deze competitie. Dit was Jelte. Tot vorige week was hij nog in het gezelschap van Pascal als niet scorende veldspeler. Pascal had echter vorige week tegen Harlingen het net weten te vinden.

Gezien het feit dat zowel Pascal als Jelte links- en rechtsback spelen, is het ook wel logisch dat zij niet vaak aan scoren toe komen. Omdat Jelte nu alleen nog op 0 stond, was hij vandaag al als rechtsvoor gestart in de hoop daar in scoringspositie te komen. Helaas was dit er niet van gekomen. Daarom werd hij nu gewisseld voor Silvan en kwam Jelte in de spits te staan.
VVO bleef Mulier onder druk zetten maar wist helaas niet tot scoren te komen. Helaas was het met namen in het centrum een drukte van jewelste waardoor het lastig was om in de buurt van het vijandelijke doel te komen. Het leek er dan ook op dat de jongens en met name Jelte, niet meer tot scoren zouden komen. Uiteindelijk was het Jelke die de ban wist te breken en in de 27e minuut van de 2e helft nog een doelpunt wist mee te pikken en de 5-1 liet noteren.  

Met nog 5 minuten te spelen was het motto “alle ballen op Jelte”. In de laatste minuut leek het erop dat het zou gaan gebeuren. Een schot van Wiebe Siemen werd door de keeper van Mulier gestopt waarbij de bal voor de voeten van Jelte kwam. Hij haalde snoeihard uit maar helaas kon de keeper met een reflex ook deze bal stoppen. Dit was ook meteen de laatste actie van de wedstrijd want meteen daarna klonk het eindsignaal.

Met de 5-1 overwinning kon het kampioenschap gevierd gaan worden. Met een score van 27 punten uit 9 wedstrijden, 55 doelpunten voor en slechts 8 tegen, was er ook wel degelijk een reden om een feestje te bouwen. Dit was al enigszins voorbereid dus na te hebben gedoucht konden de jongens  aanschuiven voor een feestmaal bestaande uit patat, een frikandel of kroket en een flesje drinken.
Langs deze weg wil ik iedereen bedanken die heeft meegewerkt aan het behalen van dit succes. Dat zijn in eerste instantie natuurlijk de trainers Bouwe en Richard die iedere week weer met de jongens op het trainingsveld staan. Maar ik wil ook zeker langs deze weg de ouders bedanken die iedere week in grote getale bij de wedstrijden aanwezig zijn. Zelfs bij uitwedstrijden komen we af en toe ouders tegen die komen kijken.

Als laatste een bedankje richting de spelers. Zij hebben afgelopen seizoen laten zien mentaal te zijn gegroeid. Waar ik vorige jaar een keer geschreven heb dat wie goed kan verliezen later een winnaar wordt, hebben de jongens laten zien dat zij dit zijn.

Rest mij, mede namens Piet,  een ieder die de VVO JO15-1 volgt, prettige feestdagen en een gelukkig en gezond 2017 toe te wensen.

Groeten,
Cees



Harlingen C2 –VVO C1 of JO15 zo men wil
 

Op zaterdagmorgen 03 december vertrok de spelers- en supporterskaravaan vanaf het nieuwe carpoolplek richting Harlingen om daar de C2 van de plaatselijke club te bekampen, eerder in de week van deze vereniging nog het verzoek ontvangen om de strijd later te laten beginnen maar gezien de vele uiteenlopende bezigheden van onze toppers op de zaterdagmiddag zagen we geen kans om dit verzoek in te willigen en moest de wedstrijd dus gewoon volgens schema om klokslag 12 van start gaan…
De in vol ornaat geklede scheidsrechter floot op zijn schelle fluit en onze jongens zetten meteen druk op de Harlingers, dit resulteerde in balbezit voor ons bij Wiebe Siemen  op de linkerzijde van het veld en met een mooie steekpass bracht hij Geert binnen de minuut op de rand van het 16 meter gebied in scoringspositie en voordat het publiek goed en wel doorhad dat de wedstrijd was begonnen moest de harlinger keeper de bal al uit zijn net vissen en stond de volgens mij snelst gemaakte openingstreffer van dit seizoen al voor ons op het scorebord.
De druk richting het doel van Harlingen bleef bestaan en Spits Rob was dichtbij een treffer maar zijn schot ging net over de lat, het ronde leer werd echter eerst nog aangeraakt door een harlinger verdediger en dus mochten we een corner nemen, deze kwam voor de voeten van Pascal terecht en met een gevoelvol schot belandde de bal wederom achter de keeper in het net en mochten we voor Pascal zijn eerste treffer van deze competitie noteren, 0-2 gaf ons een goed gevoel over het verdere verloop van de wedstrijd.
Aanval na aanval golfde over het veld en de harlinger spelers kwamen niet veel over de middellijn richting lars, hij kon dus rustig zijn coachende aanwijzingen over het veld laten schallen…..
Wiebe Siemen was na een rush langs de zij en achterlijn net een beetje te gretig en zag zijn schot in het zijnet belandden, dit terwijl er meerdere teamgenoten in meer kansrijke positie voor het doel stonden opgesteld, in het vuur van het spel de gele shirts niet meer opgemerkt zullen we maar denken.
Vanaf de rechterzijlijn was het Jelmer die met een verre inworp naar Rob de aanzet voor de volgende treffer gaf, Rob schoof de bal ineens door naar Bauke die vanaf de 16 meter lijn de bal loepzuiver en
onhoudbaar langs de keeper joeg en daarmee de 0-3 liet aantekenen.
Nog geen 5 minuten later was het weer dezelfde grote, overal over het veld zwevende aanvaller die met de bal aan de voet a la Robben richting de vijandelijk keeper ging, onder het motto pak je kans haalde hij weer fors uit en buiten bereik van de keeper was het weer raak, de 0-4 was een feit en de scoreteller liep al lekker op.
Het dreigt nu even een eenzijdig verhaal te worden maar wees gerust dat is niet het geval, qua scoreverloop en doelpuntenmakers wel maar er viel verderop in de wedstrijd viel er nog heel wat te beleven.
De volgende melding die ik hier mag maken betreft nl weer een goal van Bauke die met het plaatsen van deze bal een zuivere hattrick op zijn naam liet schrijven, voor ons kon de 0-5 op het bord worden aangetekend, daarmee heb je geweldig gespeeld en was je weer erg waardevol voor het team.
In de eerste helft was het ook nog onze beste goalgetter aller tijden Jelke die zijn doelpuntje meepakte, een verdwaalde inzet van een onzer voorhoedespelers werd door de keeper niet afdoende verwerkt en de afvallende bal zo men dat dan zo mooi placht te zeggen was voor de altijd attente Jelke die met een leep tikje de 0-6 maakte.
Nog was de koek voor de rust niet op, de 0-7 werd ook nog in de touwen gejaagd door Wiebe Siemen die daarmee zijn eerdere mislukte poging in succes omboog en zo de ruststand bepaalde.
In de kleedkamer de plus- en minpunten eens doorgenomen, de plusjes waren de mooie acties en doelpunten die we tot dan toe hadden gezien, de minnetjes waren er echter ook, de hier en daar wat harde speelstijl van de tegenstander waar onze jongens hun enkels en schenen het bij tijd en wijle fors hadden te verduren.
Gezien het krachtsverschil in de eerste helft verwachtten we, als het zo door bleef gaan een uitslag met grote cijfers in het verschiet.
Wat schetste onze verbazing toen wij na de rust het veld weer betraden, een voor ons nieuw gezicht van een fors uit de kluiten gewassen jongeman stond er zo maar ineens op de positie van laatste man, deze had klaarblijkelijk zoveel invloed op de Harlinger mannschaft dat het qua spel leek alsof er een heel nieuw team uit de box was gekomen, onze voorhoede was zichtbaar enigzins van slag en kwam nog maar zelden met een beetje dreiging in het strafschopgebied van de opponenten.
Nu  is het zo dat de leider van het Harlinger ploegje ons voorafgaand aan de wedstrijd al had gemeld dat de ons toegewezen arbiter van enige gebruiksaanwijzing voorzien was.
Hiermee doelde hij waarschijnlijk op het verbale eenrichtingsverkeer wat deze persoon wenste te voeren, Bauke werd op luide toon bestraffend en enigszins intimiderend toegesproken na een schaterlach die hij op zijn gezicht had nadat wederom een voor ons negatief fluitsignaal had geklonken.
Verderop in de van beide kanten moeizaam verlopende tweede helft was het nog Jelmer die de toorn van de scheids over zich afriep door na een overtreding van een onzer spelers, die bij de spelers van Harlingen overigens meest wel getolereerd werden, terloops even te vragen waarom het skelle fluitsje nu wel ging en eerder niet.
Hij werd met grote gebaren van de fluitist naar de dug out gebonjourd en moest daar een 5 minuten durende afkoelperiode ondergaan.
Zo lang was echter het restant van de wedstrijd niet meer en nadat de einstand was gebleven zoals die in de rust al was bepaald konden onze toppers wederom ongeslagen en met de 3 winstpunten in de pocket onder de warme waterstralen  zich het zoet van de overwinning laten smaken.
Volgende week de afsluitende match van deze halve competitie tegen Mulier thuis, een ieder word weer van harte uitgenodigd om deze strijd live mee te maken op ons eigen sportpark, om 10.00 trappen we af en gaan we voor het winterkampioenschap.
 
 
Voor nu groetend,
Graech oant sneon, Piet Kuiken

 
 

Oosterlittens JO15-1 – SDS JO15-2 van zaterdag 26 november 2016
 

Na 2 weken van verplichte rust
Kon afgelopen zaterdag eindelijke de voetbaldrang van de C1 spelers worden gesust
Niet zomaar een tegenstander kwam in Easterlittens op bezoek
Het was SDS uit Easterein en dus stond de wedstrijd als “streekderby” te boek.
Vanuit geheel VVO waren de ogen dan ook op de C1 gericht.
Een overwinning in deze wedstrijd was dan min of meer ook wel verplicht.
Gelukkig waren alle spelers fit en paraat om te worden opgesteld.
Zelfs Jelte, die zich een dag van tevoren nog ziek had afgemeld.
Een volledige selectie en aan de lucht een heerlijke winterzon,
Oftewel er was niets wat een mooie wedstrijd nog in de weg staan kon.
 
De wedstrijd had een rommelige start
Waarbij aan beide kanten die keepers niet echt met schoten werden getart
Het waren slecht kleine kansjes die ontstonden over en weer
Maar het scoren van de tegenstander kon door beide teams worden voorkomen keer op keer.
Helaas wist SDS na ruim 15 minuten de score te openen
Door een verdedigingsfout kregen hun aanvallers alle ruimte om richting het doel van Lars te lopen.
Hiermee kwam een 0-1 achterstand op het scorebord te staan
En wisten onze jongens wat er moest worden gedaan.
Door allemaal de mouwen op te stropen en met elkaar veel werk te verrichten
Werd er geprobeerd om veel gevaar voor het doel van SDS te stichten.
 
De eerste grote kans was voor Silvan maar helaas schoot hij op de lat
Even later vond Bauke, bij een kopbal vanuit een corner, jammer genoeg de keeper op zijn pad.
Op de rechterflank was Rob tactisch en technisch gezien zijn directe tegenstander de baas
Maar doordat de tegenstander een kop groter was kwam Rob fysiek gezien te kort helaas
Wanneer dan ook nog een armzwaai als schouderduw wordt beoordeeld
Dan is het wel duidelijk dat de meningen op dit punt behoorlijk waren verdeeld.
 
Net voor rust was het de keeper van SDS die een uittrap de mist in zag gaan
Waarna hij vervolgens verstomd op de rand van het strafschopgebied bleef staan.
De bal was via Silvan in de voeten van Geert beland
En die bepaalde daarmee op sublieme wijze de ruststand
Het lobde de bal met veel gevoel
Over de keeper heen en trof daarmee doel
Met een ruststand van 1-1 op de scoreborden
kon vervolgens de kleedkamer opgezocht gaan worden.
 
In de rust werden enkele tactische omzettingen gedaan
Waardoor fysiek gelijkwaardige tegenstanders bij elkaar kwamen te staan
Zo werd Jelmer, in plaats van Rob, als rechtsvoor opgesteld
Om zo de linksback van SDS te gaan bestrijden in het voetbalveld
En na allemaal van een tablet Dextro te hebben genoten
Kon er door de scheidsrechter voor het begin van de 2e helft worden gefloten
 
 
 
Nog voordat SDS in de gaten had dat ze al in de 2e helft waren beland
Werd er door onze jongens al gewerkt aan het wijzigen van de tussenstand
Het was Silvan die op deze mooie zaterdagmorgen
Voor een voorsprong van 2-1 wist te zorgen
Even later kreeg Jelke een grote kans om een doelpunt te maken
Maar zag helaas op 2 meter voor de goal de bal toch over geraken
Na opnieuw een foute uittrap van de keeper van SDS
Vergrote Silvan bij de tegenstanders de stress
Zonder al te veel moeite schoot hij de bal tussen de palen
En wist daarmee de tussenstand naar 3-1 op te schalen.
 
Ondertussen speelde Jelmer een puike wedstrijd op de voor hem onbekende positie als rechtsvoor
En gaf hij aan de meegekregen opdrachten goed gehoor
Met zijn fysiek had hij minder moeite dan Rob met de linksback
Sterker nog, Jelmer maakte hem helemaal gek.
Met een strakke voorzet bracht hij ook nog eens Silvan in de positie
Om zijn persoonlijke aantal doelpunten van deze wedstrijd te verhogen naar 3.
Hiermee kwam zelfs een voorsprong van 4-1 op het scorebord
En werd SDS nog dieper in de zorgen en verdriet gestort
 
Vanaf dat moment hadden de jongens van VVO de wedstrijd volledig in hun macht
Bij de ouders aan de zijlijn werden dan ook nog veel meer doelpunten verwacht
Ook de jongens kregen steeds meer zelfvertrouwen
En wilden graag aan een grotere voorsprong gaan bouwen
Door goed overspelen zetten ze SDS op eigen helft flink onder druk
En werd naarstig gezocht naar meer doelpuntengeluk
Helaas was dit geluk er niet voor Jelke, hij had een paar keer pech.
Want na eerder over te hebben geschoten, zat nu de lat in de weg
Het scoren zit er bij hem dan ook niet in, in dit verhaal
Want even later strandde een schot van hem op de paal
 
Maar evenzo belangrijk als scoren is het geven van de assist
Want ook daarmee kunnen wedstrijden worden beslist
Met een steekpass tussen 2 verdedigers door bracht Jelke Jelmer in stelling
Die vervolgens verder ging werken aan de doelpuntentelling.
Het maken van de 5-1 was voor Jelmer dan ook een piece of cake
Waardoor de tegenstander tegen een nog grotere achterstand aan keek
Even later wist Jelmer ook de 6-1 te maken
Waarna vervolgens de keeper van SDS de strijd moest gaan staken.
Bij het keren van het schot van Jelmer waren zijn vingers achterover gegaan
En en is hij geblesseerd het veld uitgegaan
Een veldspeler werd het keepersshirt en de handschoenen aangetrokken
Hij moest proberen om de schoten van VVO zijde af te blokken
 
De jongens van VVO begonnen vervolgens met het slotakkoord van deze wedstrijd
En waren tot medelijden hebben met de tegenstander niet bereid
Vol vuur werd de nieuwe keeper onder vuur genomen
En eerlijk is eerlijk, hij wist toch nog menig doelpunt te voorkomen.
Een uitbraak van Wiebe Siemen kon hij echter niet stoppen
En dus wist Wiebe Siemen de bal tegen de netten te schoppen
De 7-1 voorsprong was hiermee een feit
Maar dit was nog niet het einde van de wedstrijd
Jelmer had de smaak te pakken en scoren vond hij wel fijn
Dus nogmaals zette hij een actie in vanaf de rechter zijlijn
Eenmaal in de buurt te zijn gekomen van het vijandelijke doel
En ronde hij zijn actie af, beheerst en cool
De 8-1 scoorde hij dan ook met groot gemak
En daarmee hadden de jongen de 3 punten definitief in hun zak.
 
Met nog 2 inhaalwedstrijden te gaan
Zien we de jongens met 3 punten achterstand op de 2e plaats in de competitie staan.
De nummer 1, Dronrijp, heeft inmiddels al haar wedstrijden al gespeeld
En heeft al haar punten dus inmiddels gekregen toebedeeld
Nog 1 wedstrijdwinnen en het doel van de najaars competitie is bereikt
Dan is er namelijk de titel “Herbstmeister 2016” die bij de jongens op de erelijst prijkt
Volgende week zaterdag kunnen de jongens bij winst op gelijke hoogte met Dronrijp gaan komen
Maar met een doelsaldo van +13 voor VVO, kan Dronrijp dan alleen nog maar van de titel dromen
Om 12.00 uur is de aftrap op sportpark Vierkantsdijk in Harlingen
En hopelijk kunnen de jongens ruim anderhalf uur later “We are the champions” zingen.
 
Groeten,
 
Cees



VV Oosterlittens JO15-1 tegen SC Franeker JO15-3 van zaterdag 05-11-2016

Afgelopen zaterdag stond voor de jongens van VVO C1 alweer de 6e competitieronde op het programma. Tegenstander deze keer de C3 van SC Franeker. Op de ranglijst stond Franeker, voorafgaand aan de wedstrijd met 3 punten minder dan onze jongens, op een 3e plaats. Een belangrijke wedstrijd dus in de strijd voor het kampioenschap van de najaarscompetitie. Daarnaast spelen zo ook nog eens in een geel shirt en een blauwe broek. Naar mijn mening kleurencombinatie waar je absoluut niet van wilt verliezen.
Plaats van handeling, het hoofdveld van sportpark Tred’iene te Easterlittens.

Net als vele andere zaterdagen, werd er ook nu weer onder en stralende najaarszon afgetrapt. Omdat ook Franeker in een gele shirts speelt, hadden onze jongens na de warming up de “stralend” witte reserve shirts van de vereniging aangetrokken. Gelukkig waren Hessel (vorig weekend op trainingskamp naar Camp Nou te Barcelona) en Rob (geblesseerd) nu ook weer van de partij zodat er, In tegenstelling tot vorige week, er ook weer en mogelijkheid tot wisselen was.

Qua opstelling werd er vastgehouden aan de opstelling zoals die vorige week is geïntroduceerd onder naam “C1 nieuwe stijl”. Een gezamenlijk plan van de trainers Bouwe en Richard en leiders Piet en ondergetekende om de jongens maximaal te laten presteren en een zo hoog mogelijk resultaat te laten behalen. Wie de jeugd heeft, heeft de toekomst en naar onze mening zit er in deze groep spelers heel veel toekomst waar de vereniging nog veel plezier van en aan kan beleven.

Met de 1e helft de zon tegen werd namens VVO de aftrap door Silvan genomen. Vanaf het begin werd er goed overgespeeld en werd geprobeerd via goed opbouwend spel het doel van de tegenstander te bereiken. Franeker werd op eigen helft teruggedrongen. Slecht via een enkele counter wisten zij in de buurt van onze keeper Lars te komen. Toch was het Franeker dat na circa 10 minuten spelen de eerst doelkans kreeg. Gelukkig voor onze jongens kwamen ze echter niet tot scoren.

In de 14e minuut werd door Silvan de score geopend. Vanuit een pass van Bauke, welke als centrale verdediger speelde maar ook de vrijheid had om door te schuiven naar het middenveld, kwam Silvan alleen voor de keeper van Franeker te staan. Dergelijke situaties zijn voor hem geen probleem en dus kon de 1-0 genoteerd worden.

In de 20e minuut werd door Silvan ook de 2-0 gemaakt. Vanuit een ingooi aan de linkerkant kreeg hij op de rand van het strafschop gebied, met  de bal toegeworpen. Door zich zelf vervolgens knap vrij te draaien ontstond er een schotkans waarbij hij de bal de verre hoek in zag gaan.
Inmiddels waren Rob en Hessel ook in het veld gekomen. Jelte en Pascal hadden hiervoor plaats gemaakt. Hessel kwam op de linkshalfpositie van Jelte en Rob nam de linksvoorpositie van Jente  over, die op zijn beurt de linksbackpositie van de gewisselde Pascal overnam.

Ondertussen werd het behoorlijk druk in de dug-out. Ondanks dat de zon ook nog scheen, was het ook flink gaan regelen. Een aantal langs de zijlijn staande spelersouders maakten daarom graag gebruik van de vrije stoelen in de dug-out. Het coachen van ondergetekende, door sommigen ook als schreeuwen ervaren,  moest hierbij maar op de koop toe genomen worden.

Zo af en toe waren er wat speldenprikjes van Franeker maar dit werd door de verdedigers goed opgevangen. Hierbij mag nadrukkelijk de rol van Bauke genoemd worden. Waar we vorige week nog zeer kritisch op zijn spel waren omdat hij meer op het middenveld verbleef dan in de verdediging, liet hij nu zien een ware teamspeler te zijn. Zoals al eerder vermeld schoof hij mee naar voren als daar de mogelijkheid voor was. Achter bleven dan Jelmer (rechts), Dylan (centraal) en Pascal of Jente (links). Wanneer echter met name Jelmer of Dylan de mogelijkheid hadden om mee op te komen, was het Bauke die hun positie, uit zichzelf, meteen overnam.

In deze fase van de wedstrijd werd de druk van VVO steeds groter. Hierdoor kwamen er onder andere kansen waren er voor Jelke, Rob en Bauke. Helaas lukte het hen niet om te scoren omdat de bal of net naast of over ging of door de keeper werd gestopt. Iemand die daar zich niets van aantrok was onze spits Silvan. Het scoren gaat hem de laatste wedstrijden zo gemakkelijk af dat hij in de 29e minuut het maar eens van een grote afstand probeerde. Een schatting van ondergetekende is dat de afstand tot aan het doel minimaal 20 meter bedroeg. Silvan besloot om toch maar uit te halen voor een schot. De keeper van Franeker, die dus niet iets te ver voor zijn doel bleek te staan, kon niet bij de bal en zag deze via de onderkant lat in het doel verdwijnen. Vanwege de grote afstand leek het vanaf de zijlijn dat Silvan het zelf niet goed zag en zich nog afvroeg of de bal nu in of net over de goal was gegaan. En omdat teamgenoten niet gaan juichen voor een voor een schot wat over gaat, besloot ook Silvan de 3-0, en voor hem een zuiver hattrick, gaan vieren.

Een minuut later was het wederom Silvan die, nu op aangeven van Rob, de 4-0 op het scorebord zette. Omdat in de slotfase van de 1e helft een schot van Bauke nog net naast ging en er vanuit een corner van Geert ook niet gescoord kon worden, was dit meteen de ruststand.

De peptalk in de rust was kort maar krachtig. Ga door waarmee jullie begonnen zijn. Blijf goed overspelen. Hierbij als opmerking dat er wel iets meer gebruik gemaakt kan worden van de flanken.
Het gesprek in de kleedkamer van Franeker was waarschijnlijk pittiger van toon. Vanaf de aftrap zat Franeker er namelijk meteen bovenop. Daarnaast waren er aan de kant van VVO, met name achterin, enkel positiewisselingen. Omdat Bauke naar het middenveld was gegaan, was Jelmer centraal achterin gekomen en Jelte als rechtsback. Silvan had aangegeven graag op de bank te beginnen om dat hij nog moe was van de inspanningen van de eerste helft. Jelke hield Silvan gezelschap op de bank.
Door deze samenloop van omstandigheden ontstond er een grote kans voor Franeker maar gelukkig is daar dan altijd nog onze keeper Lars. Met om zijn linkerarm de aanvoerdersband welke hij in de afgelopen weken heeft verdiend door zijn goede keepen en met name coachen van zijn medespelers, wist hij met een prachtige redding het scoren van Franeker te voorkomen. Door de alertheid van Jelmer kreeg Franeker ook geen kans om de afvallende bal alsnog tot doelpunt te verwerken.

Even later was het dezelfde Lars die het volgende doelpunt van VVO inluidde. Zijn uittrap belandde op het middenveld in de voeten van Hessel. Met een prachtige steekpass tussen 2 verdedigers door gaf hij Wiebe Siemen vrij baan richting het doel van Franeker. Vanaf de rand van de 16 gaf hij de bal voor aan Rob die vervolgens met zijn rechterbeen langs de keeper schoot en voor de 5-0 tekende.

Hiermee was de wedstrijd definitief in het slot gegooid. Helaas werkte dit bij enkele Franeker spelers als een rode lap op een stier. De duels om de bal werden feller ingegaan met een harde overtreding op de enkel van Jelte als gevolg. Dat de speler van Franeker te laat was, dat was wel duidelijk maar over de manier waarop hij de tackle inzette moet hij maar eens goed nadenken of dit überhaupt wel iets met voetbal te maken heeft. Een tijdstraf van 5 minuten bedenktijd was hier zeker op zijn plaats geweest.
Gevolg was wel dat Jelte niet verder kon. Jelke werd weer ingebracht en wederom moest er dus een herpositionering van de spelers plaatsvinden. Als coach was het een heerlijke ervaring om alleen maar aan te hoeven geven dat we teruggingen naar de opstelling van de 1e helft. De jongens wisten vervolgens precies wat er van hen werd verwacht en pakten dit zonder problemen op. Franeker werd dan ook meteen weer onder druk gezet. Een mooie aanval via Bauke, Hessel en Jente strandde helaas in schoonheid.
In de 20e minuut was het Pascal die te laat was bij het veroveren van de bal waardoor hij een tegenstander van Franeker raakte. De reactie van de overige spelers van Franeker laat zich raden. Van opzet was echter absoluut geen sprake. Franeker kreeg hierdoor wel een vrije trap. De afstand tot aan de goal was, net als bij het afstandsschot van Silvan in de 1e helft, ook zeker 20 meter. En ere wie ere toekomt, met een prachtig schot vloog de bal over Lars heen in de kruising en werd het dus 5-1.
In het restant van de 2e helft werd er niet meer gescoord. Met een 5-1 overwinning werd ook Franeker aan de zegekar gebonden.

De titel Man of the Match was deze keer zonder enige twijfel voor Bauke. De manier waarop hij zich als teamspeler heeft gepresenteerd is een groot compliment waard.
Met nog 3 wedstrijden te gaan, gaan de jongens ongeslagen aan kop in de competitie, gevolgd door Dronrijp op de 2e plaats met een gelijk aantal punten maar met een wedstrijd meer en op de 3e plaats Franeker met 6 punten minder. Het resterende programma ziet er als volgt uit:
Zaterdag 12-11-2016 om 13.00 uur         : FC Harlingen JO15-2 uit
Zaterdag 19-11-2016 om 10.30 uur         : Mulier JO15-1GD thuis
Zaterdag 26-11-2016 om 10.30 uur         : SDS JO15-2 thuis
Tot de volgende wedstrijd.
Groeten,
Cees
 
 
 




 



Genieten geblazen….
 
Verslag van een mooie gelijk opgaande strijd tussen VVO JO-15-1 en Dronrijp-Foarut comb JO- 15-2

Op zaterdagmorgen 15-10 om 10.30 mochten onze mannen aantreden voor de streekderby, van tevoren hadden we al ingeschat dat het wel eens een mooie pot voetbal kon worden, gezien de uitslagen van beide teams in de competitie en de verslagen die over een weer gemaakt en gelezen werden voldeed een en ander compleet aan de verwachting.
Aan de zijlijn werden onze toppers gesteund door de ,deze keer in grote getale opgekomen ouders, geweldig om te zien dat er in de beleving en het enthousiaste meeleven van jullie allen als ouders een stijgende lijn waarneembaar is.
De wedstrijd ging in de eerste 10 minuten gelijk op, langzamerhand was het ons team wat iets meer vat op het spel begon te krijgen en steeds vaker schoven we meestal over de rechterflank waar Hessel en Geert elkaar steeds gemakkelijker schijnen te kunnen vinden naar voren.
Wiebe-Siemen bracht een keer vanaf de linkerkant de bal voor waar sylvan er met zijn chocoladebeen net geen genoeg richting aan kon geven om de openingstreffer te maken.
Echt sprake van een grote kans was er in de 15e minuut toen Bauke loeihard uithaalde vanaf de rand van het zestien meter gebied, de bal suisde rakelings langs de, voor ons verkeerde kant, van de paal.
Jelke was ook dichtbij een doelpunt maar de afstand waarvan hij de afvallende bal schoot was dermate groot dat de keeper voldoende tijd had om zich in de baan van het schot te begeven en de bal voor de doellijn te stoppen.
Jelmer was  even daarna met een mooie solo, waarbij hij zeker 4 of 5 spelers wist te passeren, ook naar voren opgestoomd maar ook zijn schot als afronding trof ook net niet het zo gewenste doel.
We mochten voordat de score geopend werd naar de kleedkamer voor een beker thee.
In de rust eens besproken wat er goed ging en waar er verbeterpunten waren, eigenlijk ging het prima zoals we in het veld stonden alleen was er bij de spits die Jelte mocht verdedigen wel vaak sprake van enige dreiging omdat hij zowel op snelheid als wel fysiek,  wat meer in de spreekwoordelijke melk te brokkelen had.
Daarom was onze eerste wissel Dylan bij in de achterhoede geplaatst.
Kort na aanvang van de tweede helft, alle publiek was nog niet eens van hun koffiepauze teruggekeerd, kregen we een doelpunt om de oren, vanaf het middenveld werd een lange bal over onze verdedigers heen gespeeld en Lars wist op dit moment even niet goed wat te doen, of doorlopen op de bal en risico lopen op direct fysiek contact met de opstormende spits, of inhouden en wachten op het schot…..dit laatste werd de keus en voor ons jammer maar met respect voor de fraaie afronding van de Dronrijper spits werd de bal over Lars heen met een fraaie boog in de touwen gelegd.
achterstand op de teller en VVO op jacht naar de gelijkmaker, het spel werd hier en daar wat harder, met name de tegenstanders hadden hier en daar een losse elleboog en wat duw- en trekwerk nodig om zich staande te houden, gelukkig gingen onze mannen hier niet in mee en hebben we ons eigen spel fair en zonder blessureleed kunnen spelen.Dit rustig doorvoetballen betaalde zich even later uit in de verdiende gelijkmaker, spits Sylvan tekende hiervoor, na een mooi verlopen aanval over wel 4 of 5 van onze spelers wist hij met een forse knal de bal overuigend achter de keeper te deponeren.
Nu was niet alleen de stand maar ook het spelbeeld en de gecreerde kansen en de teamsterkte zo’n beetje in evenwicht.
Toch wilden we graag de punten in Oosterlittens houden en daarom hebben we de mannen nog maareens de mouwen laten opstropen, letterlijk en figuurlijk!
De kansen die we kregen werden steeds net niet benut en de gevaarlijk uitbraken van de tegenstanders werden achterin gelukkig goed opgevangen door de achterhoede bestaande uit Pascal, Dylan en Jelmer en Jelte.
Zo belangrijk het is voor een spits om te scoren, minstens zo belangrijk is het voor verdedigers om een ander het scoren te verhinderen, alle lof voor deze linie die in deze fase van de strijd goed stand heeft gehouden.
Een paar minuten voor het reguliere einde van de wedstrijd en gelukkig niet in de spreekwoordelijke 96e minuut was het wederom Sylvan die door verschillende middenvelders die de bal veroverden hadden en voor hem klaargelegd in scoringspositie kwam. Met deze treffer waren we heel erg blij en we hebben die laatste paar minuten meerde malen naar de klok gekeken en de scheidrechter in de gaten gehouden dat er geen tijd bij zou worden geteld.
Met veel inzet en vasthoudendheid is deze overwinning uiteindelijk  over de streep getrokken en staan we voorlopig bovenaan de ranglijst.
Met een wedstrijd minder gespeeld lijkt me dat een riante uitgangspositie voor een mooi verloop van het verdere seizoen.
Ik heb de jongens gevraagd of er onder hen ook gegadigden waren om de pen ter hand te nemen en ook een bijdrage aan de verslagen te gaan leveren, hierop waren er nog niet veel die reactie gaven maar wat nog niet is kan wellicht nog komen.
 
 
Graag tot een volgende keer, aan de zijlijn of via dit medium…..
 
 
 
Groet Piet Kuiken



Verslag van wedstrijd Blauw Wit’34 JO15-5 - VV Oosterlittens JO15-1 d.d. 08-10-2016

Na een weekend niet te hebben gespeeld omdat de tegenstander van vorige week op vrijdagavond afbelde vanwege te weinig spelers, konden de jongens van VVO C1 dit weekend eindelijk weer de wei in voor een potje voetbal. Voordeel hierbij was dat de aftrap pas om uur 14.55 uur gepland stond. Er kon dus ook nog uitgeslapen worden. Kortom van vermoeid- en slaperigheid kon geen sprake zijn.
Om 14.00 uur werd er vertrokken vanaf de carpoolplaats bij Winsum richting sportpark Wiarda te Leeuwarden. Onderweg kregen we via buienalarm een medling dat er neerslag kon gaan vallen. Waar wij hierbij aan regen zaten te denken, hielden ze in Leeuwarden serieus rekening met sneeuw. Er werd namelijk met een oranje voetbal door Blauw Wit werd afgetrapt. Onze jongen lieten zich hier niet door van de wijs brengen. Ze veroverden meteen de bal en nog voordat de eerste minuut was verstreken had Silvan de bal, op aangeven van Wiebe Siemen, al tussen de palen geschoten en kon de 0-1 gevierd worden.
Ook in de minuten erna was VVO de bovenliggende partij. Na ruim 3 minuten werd door Blauw Wit dan ook al de eerste wissel gedaan. Blijkbaar was de sneeuwdreiging voorbij want het was de oranje bal die gewisseld werd voor een wit exemplaar. Silvan liet zich hierdoor niet van de wijs brengen. In de 6e minuut wist hij, vanuit een voorzet van Geert vanaf de rechterkant, de bal dit keer met zijn hoofd tegen de netten te krijgen. Hiermee stond de 0-2 op het scorebord.
Dat Silvan op dreef was hadden we in deze paar minuten al gezien. Voor degene voor wie het nog niet duidelijk was, maakte Silvan in de 9e minuut zijn 3e doelpunt. Met deze zuivere hattrick stonden de jongens van VVO dus binnen 10 minuten op een 0-3 voorsprong.
Zo af en toe wisten de jongens van Blauw Wit in de buurt van het doel van onze keeper Lars te komen. Spannend werd het echter niet echt. Zoals al gezegd, van vermoeidheid en slaperigheid kon geen sprake zijn. Door alert ingrijpen van verdediging en keeper kon al snel weer aan een aanval worden begonnen. Helaas gingen de meeste aanvallen door het midden terwijl er op de zijkanten veel ruimte lag. Toch kwamen er voldoende kansen om de voorsprong verder uit te breiden. De grootste was nog voor Jelke. Helaas kon de keeper de bal nog net voor de doellijn pakken nadat dezelfde keeper eerst door Jelke gepoord was.
In de 16e minuut was het toch weer raak. Wie anders dan Silvan, nam dit doelpunt voor zijn rekening. Na één van de spaarzame aanvallen van Blauw Wit werd de bal door Jelmer naar voren gerost. Silvan zag wel heil in deze bal en sprintte er achteraan. Na vervolgens de keeper op de rand van de 16 te hebben uitgespeeld, was het dan ook een makkie om de bal over de doellijn te werken. Even kreeg ondergetekende de gedachte dat hij mogelijk nog op knieën voor de bal zou gaan liggen om de bal vervolgens over de doellijn te koppen maar dit was gelukkig niet het geval. Rustig tikte hij de bal binnen en zorgde daarmee voor een 0-4 voorsprong.
Conform de vooraf gemaakte afspraak, niet vanwege de 4 doelpunten maar wel halverwege de 1e helft, werd Silvan vervolgens gewisseld en mocht Rob de spitspositie gaan vervullen. VVO bleef heer en meester op het veld. Blauw Wit kwam er in deze fase niet aan te pas. Wel was ondergetekende van mening dat er meer “voetbal” in het spel mocht komen. Te vaak was het gewoon de bal naar voren schoppen en maar hopen dat een teamgenoot de bal oppikte. Gelukkig was dit wel vaak het geval waardoor de kansen bleven komen. Rob en Bouke hadden de kans om de score nog verder uit te bouwen maar vonden beide de keeper van de tegenstander op hun pad. Ook zag Rob een prachtige omhaal maar net over gaan. Wiebe Siemen wist in de 21e minuut de keeper wel te passeren en tekende daarmee voor de 0-5.
In de 28e ging het helaas dan toch mis. Door knullig balverlies (slaperigheid???) op het middenveld wist Blauw Wit met 2 man vrij voor Lars te komen. Met het uitpakken van dit kadootje hadden zij geen enkele moeite waardoor de stand 1-5 werd.
Helaas was er vervolgens sprake van een collectieve verslapping aan de kant van VVO. Vermoeidheid kon het, gezien het aanvangstijdstip van de wedstrijd, toch niet zijn? Wel had ondergetekende voorafgaand aan de wedstrijd één van de spelers horen praten over het feit dat hij afgelopen nacht om 03.00 uur nog niet sliep. Gelukkig was de aftrap vandaag dan niet om 9.00 uur.
Blauw Wit kreeg wat meer grip op de wedstrijd en vooral het middenveld liet het af weten. Door te lang met de bal te blijven “pielen” en niet vroegtijdig over te spelen naar een medespeler, werd hier te vaak balverlies geleden. In de 33e minuut was het Silvan, die weer in het veld was gekomen voor Bouke, die zijn medespelers weer wakker schudde door de 1-6 te maken.
In de slotfase van de eerste helft waren er nog 2 grote kansen voor Geert. Het eerste schot werd door de keeper gestopt en het 2e schot ging maar net naast. Vervolgens was het Lars die bij een uitbraak van Blauw Wit nog een prima redding verzorgde waardoor de ruststand 1-6 bleef.
Na in de rust te hebben afgesproken om wat meer rust in het spel te brengen en wat minder vaak de bal doelloos weg te schoppen, werd met de 2e helft begonnen. In de 2e minuut was er een vrije trap net buiten de 16 welke door Geert werd genomen. Helaas ging de bal net over.
Ondanks dat het voetballen er niet beter op werd, bleef VVO welhet betere van het spel hebben. In de 5e minuut was het Rob die na samen spel met Geert (rechterkant) en Jelke (linkerkant) de bal voorbij de keeper wist te prikken en daarmee de stand op 1-7 zette.
In het vervolg van de 2e helft kreeg Blauw Wit toch wat meer grip op de wedstrijd en wisten ze vaker voor het doel van Lars te verschijnen. Het scoren lukte hen echter nog niet zo goed. Voor onze jongens was dat maar goed ook want er zaten toch wel een paar grote kansen bij waaruit best gescoord had kunnen worden.
Onze jongens daarentegen wisten wel weer te scoren. Door een handsbal van een verdediger van Blauw Wit in het strafschopgebied, kregen onze jongens in de 16e minuut een penalty welke door Bouke snoeihard in de netten werd geschopt. Daarmee zette hij de stand op 1-8.
Ondergetekende had gehoopt dat dit voor onze jongens de motivatie zou zijn om er nog eens flink tegen aan te gaan. Helaas was dit niet het geval. Door de grote voorsprong die er was, kreeg gemakzucht en nonchalance bij een aantal spelers de overhand. Hierdoor werden gemaakte afspraken niet nagekomen en probeerde een aantal spelers voor eigen succes te gaan. Ze kon het gebeuren dat door geklungel achterin, Blauw Wit in de 23e minuut weer wist te scoren en het 2-8 werd.
Dit was uiteindelijk ook de eindstand. In het restant van de wedstrijd werd er door beide partijen niet meer gescoord. Over het vertoonde spel was ook weinig te vertellen. Hoogtepunt was wellicht nog dat 2 minuten voor tijd de eerste corner van de wedstrijd door Geert genomen kon worden.
Ondanks een matige 2e helft toch een wedstrijd met een klinkende overwinning. Over de Man of the Match hoefde niet lang nagedacht te worden. Gezien zijn 5 doelpunten in de 1e helft, was deze titel voor Silvan.
Voor volgende week staat een ware topper op het programma. Tegenstander is dan de koploper SJO Dronrijp Foarút JO15-2. Zowel VVO als Dronrijp hebben tot nu toe al hun wedstrijden gewonnen. Omdat Dronrijp een wedstrijd meer heeft gespeeld, en daardoor 3 punten meer heeft, gaan zij aan de leiding in de competitie. Bij winst door onze jongens, nemen zij deze koppositie over.
De aftrap is om 10.30 uur op ons eigen sportpark Tred’iene te Easterlittens. Een ieder is van harte welkom om deze wedstrijd bij te wonen om onze jongen aan te moedigen.
Groeten,
Cees


Arum C1- VVO C1 24-09-2016 09.00

 
Vroeg uit de veren was het motto op deze zaterdag, om 9.00 zou het startsignaal van de wedstrijd tegen het combinatieteam van verschillende dorpen in Arum worden gefloten.
Het team van de tegenstanders werd opgesierd door een leuk blond meisje die echter wel haar mannetje bleek te staan zoals later zou blijken.
Er werd nog voor de klok van negen gestart, gretig gingen beide teams van start, het blonde meisje speelde het middenveld en of het nou wel of geen invloed op onze jongens heeft gehad ik heb geen idee maar na een paar minuten spelen waren er meerdere spelers die niet op hun van tevoren afgesproken positie opereerden.
Het meeste spel speelde zich af op de helft van Arum en de druk van VVO op de verdediging nam toe.
We kropen door het oog van de naald toen de linkerspits van Arum een opgelegde kans niet wist te benutten na een snelle counter van zijn team, de bal rolde voorlangs, keurig in zijn richting en Lars was nog niet op zijn positie terug nadat hij een eerdere inzet wist te keren gelukkig voor ons maaide hij langs de bal heen en was het gevaar weer geweken.
Na 2 pogingen van ons team die naast het doel belandden was het in de 13e minuut eindelijk Hessel die de score wist te openen.
Dat de tegenaanvallen van Arum gevaarlijk waren  had ik al beschreven, met name de prima passes die het blonde dametje wist te geven maakten het onze verdedigers erg lastig.
Een te late omschakeling van deze verdedigers was dan ook de oorzaak van een tegentreffer, maar een paar minuten na de openingsgoal was de stand weer gelijk.
Toch was het de ploeg van VVO die het betere van het spel had en er werden keer op keer kansen gecreeerd, een schot van Jelke in de 22e min wat de keeper noch wist te keren werd door Geert alsnog in de touwen gewerkt omdat de keeper het ronde leer niet vast wist te houden. 1-2.
De doelpuntenmachine bij VVO kwam op stoom, in de 24e minuut was het duo Bauke en Sylvan succesvol, laatstgenoemde gaf de keeper het nakijken met een onhoudbare bal in de uiterste hoek.1-3.
Even later was het alweer Bauke die een assist gaf, deze keer bracht hij Jelke in stelling die de ruststand van 4-1 op het digitale bord liet noteren.
In de rust de mannen eens over de gang van zaken gevraagd werden we gewaar dat met name onze rots in de branding op het middenveld Bauke lang niet op volle kracht speelde, ”ik kin san famke ommers net ûnderut beuke en mei de bek yn it sân happe litte”was zijn opmerking….op zich natuulijk een prima gedachte maar het is wel haar eigen keuze om met de jongens mee te spelen zodat ze kon weten dat er wel eens wat fysiek contact kan ontstaan.
De tweede speelde van meet af aan weer volledig op de vijandelijke helft van het veld, Lars is geen moment in gevaar geweest en de scoreteller liep gestaag op, vanuit een corner die Geert nam in de 6e min was het deze keer Dylan die een doelpunt maakte 1-5.
Via een mooie aanval over rechts gestart bij Jelmer, via Geert, Jente en als laatste Sylvan was het in de 8e min alweer raak 1-6.
De Arummer ploeg kwam in het stuk eigenlijk geheel niet meer voor en we kregen meer en meer ruimte om te spelen.
In de 9e was het weer Geert die goed oplette wat de keeper deed, veel en vaak de bal loslaten dus en van deze eigenschap maakte hij graag gebruik, attent intikken was voldoende voor de 1-7.
De bal was kort na de aftrap alweer voor ons en bij deze aanval was het Wiebe-Siemen die het doel trof, in de korte hoek en met zijn chocoladebeen zoals we zijn linkervoet vaak noemen, oefening op de tweebenigheid baart kunst zullen we maar hopen, in ieder geval stond hiermee de 1-8 op het bord.
Toen het meisje uit het veld werd gehaald door de Arumer coach voor en wissel Speelde bauke ook volop en vrijuit, hij grossierde in steekballetjes en passes, de gedachte om de tien goals in deze wedstrijd te scoren leefde op.12 de 18e minuut was het Jelke die op werkelijk miraculeuze wijze de bal in de touwen werkte, diep voorover gedoken was hij zelf al zo’n beetje over de doellijn en haalde hij met zijn rechterhak de bal achter zich aan naar binnen, weer was daarmee een loslaatfout van de keeper afgestraft en de stand inmiddels 1-9.
Het duurde maar even voordat we weer gevaarlijk in de 16 van de tegenstander verschenen, een mooie voorzet vanaf de rechterkant van de schoen van Geert werd door Sylvan met heet koppie strak in de netten gewerkt, voor de tiende keer moest de keeper van Arum de bal uit zijn goal halen.
Met de stand 10-1 op de teller nam ons team een beetje gas terug, goed overspelend hielden we de bal in de ploeg en controleerden we de resterende tijd, nog een keer was het Bauke die met zijn zoveelste inzet de bal in de zestien schoot en waar Geert de eindstand van 11- tegen 1 liet noteren.
Al met al een goed gespeelde wedstrijd waarbij wel gezegd moet worden dat we van deze tegenstander ook wel heel veel speelruimte kregen, drukzetten van hun kant gebeurde weinig tot niet en bij enige gevaar voor hun defensie werd de bal maar al te graag over de zijlijn gespeeld om de gelederen te kunnen hergroeperen.
Volgende week gaan we in ons thuisstadion weer verder…….
Tot dan aan de zijlijn
 
 Piet Kuiken

VV Oosterlittens JO15-1 – St. Annaparochie JO15-2 d.d. 17-09-2016

Sinds een paar weken is het voetbalseizoen 2016/2017 weer van start gegaan. Voor de jongens van VVO C1 (JO15-1 bekt nog niet zo lekker) stond voor vandaag de eerste wedstrijd van de competitie op het programma. In de gespeelde bekerwedstrijden, welke overigens beide werden gewonnen waardoor de jongens zich geplaatst hebben voor de volgende ronde van het bekertoernooi, waren de jongens al redelijk op elkaar ingespeeld. Ook een basisopstelling was in deze wedstrijden al redelijk tot stand gekomen. Met veel vertrouwen werd dan ook aan de wedstijd begonnen.
De aftrap was voor St Annaparochie. Het begin van de wedstrijd was voor beide partijen aftasten en inzicht krijgen in de sterkte van de tegenstander. De jongens van VVO waren scherper in de duels en wisten dan ook na 3 minuten al een kan te creëren welke door Wiebe Siemen ook meteen maar verzilvert werd. Daarmee stond al vroeg een 1-0 voorsprong op het scorebord. Een droomstart dus.
In het vervolg van de wedstrijd was het ook VVO die de bovenliggende partij werd. Met regelmaat wisten de jongens gevaarlijk in de 16 van de tegenstander te komen. Via de flanken, op rechts van Geert of Hessel en op links van Wiebe Siemen of Jelke, kwamen vele voorzetten. Maar ook Silvan en Dylan, welke beide als centrale verdedigers speelden, stonden met passes te strooien als of het een lieve lust was. Uiteindelijk was het een pass van Silvan die net achter de verdediging van St Anneparochie viel waardoor Wiebe Siemen, naar binnenkomend vanaf de linkerkant, vrij baan hadden richting het doel van de tegenstander. Wiebe Siemen wist hier wel raad mee en wist in de 20e minuut de voorsprong dan ook te verdubbelen naar 2-0.
Vanaf de aftrap van St Annaparochie zaten de jongens van VVO er meteen weer bovenop. Bauke, welke meermalen was aangemoedigd om zich meer met het spel te bemoeien, bedacht om maar eens op avontuur te gaan. Na meerder tegenstanders te hebben gepasseerd werd een schot van hem geblokt door de verdedigers van St Annaparochie. Uit een scrimmage die vervolgens ontstond was het uiteindelijke Jelke, die als een echte goaltjesdief voor de goal op de bal stond te wachten, die in de 23e minuut de 3-0 wist te maken.
Het was VVO die de dienst uitmaakte. Omdat niets lukte werd het de aanvoerder van de tegenstander hoorbaar te veel. Met een flinke scheldkanonnade probeerde hij zijn ploeggenoten weer bij de les te krijgen. Helaas voor St Annaparochie moesten hun middenvelders het vooral fysiek afleggen tegen die van VVO. Kjell, voor een aantal spelers van VVO een bekende van het kaatsen, probeerde met alle macht Bauke met een schouderduw opzij te zetten. Bauke keer erbij alsof er een vlieg tegen hem aan was gevlogen, en vervolgde het voetbalspel. De daaruit volgende aanval eindigde in een corner vanaf de linkerkant. Bauke nam deze corner zelf en liet de bal indraaien richting de verre kruising. Net voor de doellijn was Silvan opgedoken welke zijn hoofd tegen de bal drukte en de 4-0 wist te scoren.
Net voor rust was het dezelfde Silvan die de ruststand van 5-0 op het scorebord zette. Vanuit een voorzet van wederom Bauke, maar nu vanaf de rechterkant, wist hij wederom zijn hoofd tegen de bal te krijgen en deze tussen de palen tegen de netten te werken.
 
Het 2e bedrijf van de wedstrijd werd begonnen met een aftrap van VVO. Het begin van deze helft was gelijk aan die van de 1e helft, met dien verstande dat de rollen waren omgedraaid. De scherpte van de VVO spelers was ver te zoeken. Het was 1 grote slappe hap. In de 3e minuut resulteerde dit in een doelpunt van de tegenstander vanuit een vrije trap.
Gelukkig wisten de jongen zich wel te herpakken en de grip weer op wedstrijd terug te winnen. Ook werden er vele kansen gecreëerd maar deze werden niet af gemaakt. Over de 2e helft valt dan ook niet veel te schrijven. Lichtpunt was overigens wel de rechterflank met Hessel en Geert. Het was mooi om te zien hoe deze 2 spelers elkaar wisten te vinden en keer op keer voor veel dreiging zorgden.
Ondanks het slappe spel van VVO, speelde de 2e helft zich grotendeels af op de helft van de tegenstander. Hierdoor had onze vlaggenist het niet druk. Hierdoor had hij ook tijd om met andere zaken bezig te zijn. Het was dan ook een mooi schouwspel om te zien hoe hij als volwaardig collor guard met de vlag wist om te gaan.
Conclusie van deze wedstrijd. Een prima 1e helft welke gevolgd werd door een slappe 2e helft. Of dit door de thee kwam of dat de warmte er mee te maken had, we zullen het nooit weten. Wat we wel weten is dat de 3 punten in Easterlittens zijn gebleven.
Volgende week moet er gespeeld worden tegen St Arum-Stormvogels’64-Tzum JO15-1. De aftrap is om 9.00 uur op sportpark de Binning in Arum. Wellicht tot dan.
Groeten,
Cees